"დონ ჟუან დე მარკო" ფილმი საკმაოდ საინტერესო კონცეფციაა, მაგრამ რეალიზაციაში დიდი ხარვეზი აქვს. მარლონ ბრანდო ფსიქიატრი მიკლერის როლში ძალიან პასიური ჩანს — თითქოს ფორმალურად აკეთებს სამუშაოს და მეტი არაფერი. ჯონი დეპი კი, პირიქით, საკმაოდ მიმზიდველი და ენერგიული აღმოჩნდა როგორც ის ახალგაზრდა, რომელიც თავის დონ ჟუანად წარმოადგენს.
ფილმის აზრი გასაგებია — ეს ფსიქიატრი თავის მოსაწყენო ცხოვრებაში ხელმისაწვდომი რომანტიკის მოთხოვნილებას ხელმკრთალებული აღმოჩნდება, ხოლო პაციენტის ისტორიები მას და მთელ ჰოსპიტალს აღელვებს. კარგი იდეა, მაგრამ შესრულება სუსტია. დიალოგები ხელმეორდება, ფილმი თავის თავს იმეორებს, და რაღაც მომენტიდან აღარ ხდება საინტერესო. კომიკული მომენტები იშვიათია, და ზოგადად ფილმს ის ღრმა ხიბლი აკლია, რომელიც ამ ისტორიას სამართებელი იქნებოდა. ნახვის ღირსია, მაგრამ რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი აკლია.
ფილმის აზრი გასაგებია — ეს ფსიქიატრი თავის მოსაწყენო ცხოვრებაში ხელმისაწვდომი რომანტიკის მოთხოვნილებას ხელმკრთალებული აღმოჩნდება, ხოლო პაციენტის ისტორიები მას და მთელ ჰოსპიტალს აღელვებს. კარგი იდეა, მაგრამ შესრულება სუსტია. დიალოგები ხელმეორდება, ფილმი თავის თავს იმეორებს, და რაღაც მომენტიდან აღარ ხდება საინტერესო. კომიკული მომენტები იშვიათია, და ზოგადად ფილმს ის ღრმა ხიბლი აკლია, რომელიც ამ ისტორიას სამართებელი იქნებოდა. ნახვის ღირსია, მაგრამ რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი აკლია.
კომენტარები 0