აანგი მე მოწონდა, როგორც გმირი. ის ძლევამოსილი ავატარია, მაგრამ ამავე დროს ჯერ კიდევ ბავშვი, რაც მას უამრავ პრობლემას ქმნის. მის მონაშტრული აღზრდასა და ავატარის ვალდებულებებს შორის კონფლიქტი ძალიან კარგად არის ნაჩვენები. კატარასთან მისი ურთიერთობა კი მას ჩვეულებრივ ადამიანად აჩვენებს — ის ისევე ცდილობს სწორი სიტყვები იპოვოს, როგორც ჩვენ ყველა.
კატარა კი ჯადოქრიდან ოსტატი გახდა, და ეს მისი განვითარება ნამდვილად მომხიბლავი იყო. მე ძალიან მომწონს, როგორ იზრდება მისი თავდაჯერებულობა, თუმცა ზოგჯერ ზედმეტი ხდება. სოკა კი ბოლოს ხვდება, რომ არ არის სუსტი მხოლოდ იმიტომ, რომ ჯადოქარი არ არის. სუკიასთან მათი ურთიერთობა ჩემი საყვარელი იყო — ორივე ერთმანეთს ხელი შეუწყო რომ გამხდარიყვნენ უკეთესი.
თოფი კი სწავლობს, რომ დახმარების მოთხოვნა სირცხვილი არ არის. მიუხედავად იმისა, რომ ის ვერ ხედავს, ის ყველაზე დიდი მიწის ჯადოქარია. ზუკო კი — ის პერსონაჟი, რომელიც ყოველთვის გულს მიკრავს. მისი ცვლილება არასოდეს წყვეტს ემოციების გამოწვევას. ის არ იყო სუფთა ბოროტი, უბრალოდ არასწორი გზით მიდიოდა. ირო კი ჩემი საყვარელი პერსონაჟი გახდა — ის სიბრძნის ნიმუშია, რომელიც სხვებს ასწავლის.
სამყარო, რომელშიც ეს ყველაფერი ხდება, ნამდვილად ლამაზია. თითოეული სამეფო თავისი კულტურით, ცხოველებით და ლანდშაფტით განსხვავდება. ანიმაცია კი ძალიან კარგია — ბოლოს და ბოლოს, 2000-იანი წლებიდან ეს ნამდვილი მიღწევა იყო. მუსიკა კი ემოციებს ისე ატარებს, რომ ზოგიერთი მელოდია ღრმად რჩება მახსოვარში.
ამ შოუს ყველას ვურჩევ. პირველი სეზონის დასაწყისი ცოტა ნელი იქნება, მაგრამ შემდეგ ის ისე დაიჭერ, რომ ერთ სხივში ან კიდეც ერთ დღეში დაასრულებ.
კომენტარები 0