გრან ტორინო

გრან ტორინო საკმაოდ საინტერესო ფილმია, რომელიც ევროპაში დიდი აღიარება მიიღო, თუმცა ამერიკული პრემიები უმეტესად გაუმარტივა. კლინტ ისტვუდის ეს ნამუშევარი მართლაც მისი ერთ-ერთი ყველაზე ღრმა და პიროვნული ფილმია. ისტვუდი ხელმძღვანელი ვალტის როლში ჩნდება — მოწითალო, მწუხარე კაცი, რომელმაც ცოლი დაკარგა და თავის უბნის ცვლილებას უკმაყოფილოდ უყურებს. მისი ყველაზე ძვირფასი ქონება ის ძველი მანქანაა, რომელიც ახალგაზრდა თაოს სურს მოიპაროს. მაგრამ სწრაფად ხვდება, რომ ეს ბიჭი და მისი და სიმ სულ სხვა პრობლემებს აწყდებიან — მათი ოჯახის ძალადობრივი წევრები მათ ტერორიზებენ. ვალტი გადაწყვეტს ჩაერთოს და ამ ორ ახალგაზრდას დაეხმაროს. თანდათან მათ შორის უცნაური მაგრამ ღრმა ბონდი იქმნება. დიალოგი ზოგჯერ ხელოვნურია, მაგრამ ფილმის ძირითადი თემა — წინასწარმეტყველება, ინტოლერანტობა და ძალადობა — კარგად არის გამოხატული. ვალტის ხასიათი, მისი მუქი იუმორი და ღრმა ტრავმა ისტვუდის მიერ ჩვენ ხელმძღვანელი ხელოვნურად არის წარმოდგენილი. კრისტოფერ კარლის როლი, როგორც ადგილობრივი მღვდელი, ასევე მნიშვნელოვანია — ის ცდილობს ამ ხანდაზმული ვეტერანის სულს მოკიდოს, თუმცა ვალტი მას უმცროსი მოპყრობით უპასუხებს. ფილმი სამწუხაროს, დაკარგული რელევანტობის და საზოგადოებრივი პასუხისმგებლობის შესახებ ლაპარაკობს. ღირს ყურება.