სიმფსონების ფილმი ჩემთვის საკმაოდ მოუბეზრებელი აღმოჩნდა. ისე, ტელესერიალი არასოდეს ვუყურებია, ამიტომ პირდაპირი შედარება ვერ გავაკეთე, მაგრამ ფილმი თავისთავად სერიოზულ სიცილს ვერ გამოწვევს. ისტორია საკმაოდ მარტივია — სპრინგფილდის მოსახლეობა გარემოს ბინძურებს, ლიზა და ბავშვები ცდილობენ მერის აღმოძრავებას, მაგრამ ჰომერი თავის სიმპტომებს ვერ აკონტროლებს და ტოქსიკური ნივრის ტბაში ჩაყრით ქალაქი სრულიად განიზოლება. ხალხი ჰომერს ეძებს, როგორც მოკვლელი მოკვლელს.
პრობლემა ისაა, რომ ფილმი ძალიან ზედაპირული და უმტკივნეულო. პოლიტიკურად კორექტული თემები აღებია, მაგრამ რეალური სატირა არ არის — ყველაფერი ღია და უვნებელი. ოთხმოცდაათი წუთი ძალიან გრძელი ჩანს, რადგან ხუმრობა ხშირად ვერ მოხდება. მხოლოდ ღორი აკეთებს რაღაც საინტერესოს, დანარჩენი კი ოჯახის ჩვეულებრივი პრობლემებია. მხარდამჭერი პერსონაჟებიც თითქმის არ ჩანან, რაც ზიანს აკეთებს. ბოლოს მეტი სკოლური მორალი გრძნობ, ვიდრე ნამდვილი კომედია. რამდენიმე ხაკი ხაკი ხაკი არის, მაგრამ საერთოდ, სიმფსონების სამყარო ჩემთვის იდუმალი დარჩა.
პრობლემა ისაა, რომ ფილმი ძალიან ზედაპირული და უმტკივნეულო. პოლიტიკურად კორექტული თემები აღებია, მაგრამ რეალური სატირა არ არის — ყველაფერი ღია და უვნებელი. ოთხმოცდაათი წუთი ძალიან გრძელი ჩანს, რადგან ხუმრობა ხშირად ვერ მოხდება. მხოლოდ ღორი აკეთებს რაღაც საინტერესოს, დანარჩენი კი ოჯახის ჩვეულებრივი პრობლემებია. მხარდამჭერი პერსონაჟებიც თითქმის არ ჩანან, რაც ზიანს აკეთებს. ბოლოს მეტი სკოლური მორალი გრძნობ, ვიდრე ნამდვილი კომედია. რამდენიმე ხაკი ხაკი ხაკი არის, მაგრამ საერთოდ, სიმფსონების სამყარო ჩემთვის იდუმალი დარჩა.
კომენტარები 0