"ეს ინგლისია" ფილმი შეიძლება ითქვას, რომ ორი რამის შესახებ ერთდროულად მოგვითხრობს — და ორივე თანაბრად მნიშვნელოვანია. პირველი: ეს ერთ-ერთი ყველაზე მომხიბლავი ფილმია ბავშვობის გამოცდილების შესახებ, რომელიც ოდესმე მინახავს. მეორე: ის აჩვენებს, როგორ იქცევა მარტოხელა ბიჭი ექსტრემიზმის მარტივი მიზნად.
თომას ტურგოუსი, როგორც შონი, არ თამაშობს ბავშვს — ის ბავშვია. მისი თამაშა ისეთი ნამდვილი, ისეთი ხელუხლებელი, რომ კამერის არსებობაც კი დაივიწყებ. ხედავ, რამდენად სწრაფად ეძებს ის ადგილს, როგორ აღიქვამს ნებისმიერ ყურადღებას სიყვარულად. ეს ფილმის გული.
შენ გრეჰემის კომბო — ეს ერთ-ერთი ყველაზე საშინელი პერსონაჟია, რომელიც ოდესმე ვნახე. ის არ არის კარიკატურა, არ არის ბანერებითა და ჯერიებით მოსახლეობილი ფასისტი. ის სასაცილოა, ღრმა, ხანდახან თბილი — და შემდეგ უცებ მოჩვენებული. ეს ის გზაა, რომელიც მიზანტროპია რეალურად მოვლენის: ის არ ღრმა ხმებით მოდის, ის ჩხირის მსგავსად შედის დაზიანებული ადამიანების გულში.
ფილმის ვიზუალური ენა — 1980-იანი წლების ბრიტანეთი — აბსოლუტურად სიმართლის მოთხოვნილებით აღმოჩნდა. ღია კედლები, დაცემული ბლოკი, მუქი ღამის შინაგანი სივრცე, ღია დღის სინათლე. ყველაფერი ერთად ქმნის სამყაროს, რომელშიც ცხოვრობ, რომელშიც ჩაძირული ხარ.
"ეს ინგლისია" ჩემთვის ორი რამის შესახებ ფილმია: ბიჭის ძებნის შესახებ, რომელიც ღრმა ხვრელში ჩავარდება. მედოუსი ამას ზედმეტი ხმაურის გარეშე აჩვენებს — უბრალოდ უყურებ, როგორ ხდება.
თომას ტურგოუსი, როგორც შონი, არ თამაშობს ბავშვს — ის ბავშვია. მისი თამაშა ისეთი ნამდვილი, ისეთი ხელუხლებელი, რომ კამერის არსებობაც კი დაივიწყებ. ხედავ, რამდენად სწრაფად ეძებს ის ადგილს, როგორ აღიქვამს ნებისმიერ ყურადღებას სიყვარულად. ეს ფილმის გული.
შენ გრეჰემის კომბო — ეს ერთ-ერთი ყველაზე საშინელი პერსონაჟია, რომელიც ოდესმე ვნახე. ის არ არის კარიკატურა, არ არის ბანერებითა და ჯერიებით მოსახლეობილი ფასისტი. ის სასაცილოა, ღრმა, ხანდახან თბილი — და შემდეგ უცებ მოჩვენებული. ეს ის გზაა, რომელიც მიზანტროპია რეალურად მოვლენის: ის არ ღრმა ხმებით მოდის, ის ჩხირის მსგავსად შედის დაზიანებული ადამიანების გულში.
ფილმის ვიზუალური ენა — 1980-იანი წლების ბრიტანეთი — აბსოლუტურად სიმართლის მოთხოვნილებით აღმოჩნდა. ღია კედლები, დაცემული ბლოკი, მუქი ღამის შინაგანი სივრცე, ღია დღის სინათლე. ყველაფერი ერთად ქმნის სამყაროს, რომელშიც ცხოვრობ, რომელშიც ჩაძირული ხარ.
"ეს ინგლისია" ჩემთვის ორი რამის შესახებ ფილმია: ბიჭის ძებნის შესახებ, რომელიც ღრმა ხვრელში ჩავარდება. მედოუსი ამას ზედმეტი ხმაურის გარეშე აჩვენებს — უბრალოდ უყურებ, როგორ ხდება.
კომენტარები 0