"ვიღაცამ გუგულის ბუდეს გადაუფრინა" ფილმი ჩემ გულში ღრმად ჩაიჭრა. ჯეკ ნიკოლსონი აბსოლუტურად შესანიშნავია როგორც მაკმერფი - კაცი, რომელიც თავის თავს უფრთხე და თავდაჯერებული ჩვენებს, მაგრამ ფილმის მსვლელობაში თანდათან ხდება უფრო ადამიანური. თუმცა ლუიზ ფლეჩერი, ის ღალატი ექთანი რატჩედი, ნამდვილად ფილმს ხელში იჭერს - მინიმალური დიალოგით, მხოლოდ მზერით და ყოფაქცევით ქმნის ისეთ ბოროტებას, რომელიც ღრმად აღმოჩნდება. ფილმი ძალიან კარგად აჩვენებს, როგორ ექცევიან ფსიქიკური დაავადების მქონე ადამიანებს - უსიტყოდ, უღირსად, სრული გულუბრყვილობით. მილოშ ფორმანმა ეს ისტორია ძალიან მჭიდროდ აწყო, ხელი-ფეხი აკრეფილი დრამა, სადაც ხუმრობაც აქვს თავის ღრმა მნიშვნელობა. ბოლო სცენა ჩემ გულს ბოლომდე არ დამაკმაყოფილა, მაგრამ ეს კიდევ უფრო ამტკიცებს, რომ ფილმმა მართლა მიმიზიდა - მიყვარა, მივიძულე, მივძულე. ეს არის მძიმე, მუქი ფილმი, რომელიც სახელმწიფო დაწესებულებების ჭეშმარიტ სახეს აჩვენებს.
ყურება
სრული აღწერა
მაკმერფიმ თავი მოიგიჟიანა და გიჟებთან ერთად დაიწყო ცხოვრება.როდესაც ტლევიზორში ფეხბურთის ჩემპიონატია,იგი ყველანაირად ავიწროებს პაციენტებს,რომ აქეთ იქეთ არ იბოდიალობ და ყურებაში ხელი არ შეუშალონ....
რეჟისორი 1
პროდიუსერი
მილოშ ფორმანი
რეცენზიები
კომენტარები 0