"ვარდის სახელი" არის ის ფილმი, რომელიც არ უბრალოდ ფილმია — ეს არის ატმოსფერა, ღრმა ფილოსოფიური თავსატეხი, რომელიც ღრმა აბატოს ჩრდილოვან დერეფნებში ვითარდება. ჟან-ჟაკ ანო შექმნა ინტელექტუალური თრილერი და გოთიკური საშინელების სრულყოფილი ნაზი, რომელიც ათწლეულების შემდეგაც კი უცვლელი კლასიკა რჩება.
აბატო თავისთავად პირველი დიდი პერსონაჟია. ეს ქვიშის ლაბირინთი, სადაც ყოველი კიბე, ყოველი ჩრდილი თავის ისტორიას ამბობს. კინემატოგრაფია უბრალოდ შედევრია — ღია ღრმა, ღრმა მუქი, რომელიც ხელოვნურად შექმნილია ფაკელებისა და ფანჯრების ბუნებრივი სინათლით.
შონ კონერი აბსოლუტურად ხელოვანია. ის სრულიად განიცდის ჯეიმს ბონდის პერსონაჟს და ხდება უილიამ ბასკერვილი — ბრძენი, ღრმა აზროვნების კაცი, რომელიც ლოგიკით ებრძვის მუქი საუკუნეების სიბნელეს. ფ. მურეი აბრაჰამი კი ღრმა, ღრმა ეშინია — ინკვიზიტორი ბერნარდო გი არის ფილმის ჭეშმარიტი ღეთი, რომელიც იდეოლოგიის დუელში ჩაბმულია.
რონ პერლმანი, როგორც სალვატორე, უბრალოდ აღმოჩნდება ფილმში. მისი პროთეზი, მისი ხმა, მისი მოძრაობა — ყველაფერი ერთი ცოცხალი, სამწუხარო არსებაა, რომელიც ერთდროულად გაბრაზებს და გაბრაზებს. ფეოდორ ჩალიაპინი კი, როგორც ხორხე დე ბურგოსი, არის კინოს ერთ-ერთი უდიდესი ღეთი. მისი ღრმა, მშვიდი ხმა, მისი სიბრმე, მისი აბსოლუტური რწმენა — ეს ყველაფერი ქმნის ერთ ტერორიზმის ძეგლს, რომელიც არ არის ხმელი, არამედ ღრმა, ინტელექტუალური.
"ვარდის სახელი" არის იმ იშვიათი ფილმებიდან, რომელიც ყველა დონეზე აკმაყოფილებს. ეს არის დეტექტივი, დრამა, საშინელება და სატირა ერთდროულად. ეს არის სრულყოფილი ფილმი, რომელიც მის აუდიტორიას პატივს სცემს და ნდობას აძლევს.
აბატო თავისთავად პირველი დიდი პერსონაჟია. ეს ქვიშის ლაბირინთი, სადაც ყოველი კიბე, ყოველი ჩრდილი თავის ისტორიას ამბობს. კინემატოგრაფია უბრალოდ შედევრია — ღია ღრმა, ღრმა მუქი, რომელიც ხელოვნურად შექმნილია ფაკელებისა და ფანჯრების ბუნებრივი სინათლით.
შონ კონერი აბსოლუტურად ხელოვანია. ის სრულიად განიცდის ჯეიმს ბონდის პერსონაჟს და ხდება უილიამ ბასკერვილი — ბრძენი, ღრმა აზროვნების კაცი, რომელიც ლოგიკით ებრძვის მუქი საუკუნეების სიბნელეს. ფ. მურეი აბრაჰამი კი ღრმა, ღრმა ეშინია — ინკვიზიტორი ბერნარდო გი არის ფილმის ჭეშმარიტი ღეთი, რომელიც იდეოლოგიის დუელში ჩაბმულია.
რონ პერლმანი, როგორც სალვატორე, უბრალოდ აღმოჩნდება ფილმში. მისი პროთეზი, მისი ხმა, მისი მოძრაობა — ყველაფერი ერთი ცოცხალი, სამწუხარო არსებაა, რომელიც ერთდროულად გაბრაზებს და გაბრაზებს. ფეოდორ ჩალიაპინი კი, როგორც ხორხე დე ბურგოსი, არის კინოს ერთ-ერთი უდიდესი ღეთი. მისი ღრმა, მშვიდი ხმა, მისი სიბრმე, მისი აბსოლუტური რწმენა — ეს ყველაფერი ქმნის ერთ ტერორიზმის ძეგლს, რომელიც არ არის ხმელი, არამედ ღრმა, ინტელექტუალური.
"ვარდის სახელი" არის იმ იშვიათი ფილმებიდან, რომელიც ყველა დონეზე აკმაყოფილებს. ეს არის დეტექტივი, დრამა, საშინელება და სატირა ერთდროულად. ეს არის სრულყოფილი ფილმი, რომელიც მის აუდიტორიას პატივს სცემს და ნდობას აძლევს.
კომენტარები 0