"ძაղლების კუნძული" ჩემი საყვარელი ვეს ანდერსონის ფილმია და ამას აბსოლუტურად გულწრფელი ვამბობ. ატარი, რომელიც თავის დაკარგული ძაღლის პოვნას ცდილობს, კუნძულზე უცნაური მეგობრების ჯგუფს ხვდება და ერთად მათ წინააღმდეგ უნდა აღდგნენ ის სისტემას, რომელმაც ეს ცხოველები იქ გადაასახლა. ფილმი აერთიანებს ლამაზ ანიმაციას, კარგი პერსონაჟებით და ნამდვილი ღირებული ისტორიით - ერთობლიობის, ერთმანეთის დახმარების და ერთგულების შესახებ.
რაც ყველაზე მომწონს, ეს არის დეტალების სიმრავე, ხუმრობები და ღრმა კრიტიკა, რომელიც ფილმში ჩალაგებულია. ანდერსონი მხეთლად აკრიტიკებს კომერციალიზმს და პროდუქტის განთავსებას, ხოლო ამავე დროს ძაღლების პერსონიფიკაციის საშუალებით ადამიანის დამოკიდებულებას მათი შინაური ცხოველების მიმართ. ჩვეულებრივ ასეთი ფილმები მე არ მომწონს, მაგრამ აქ ყველაფერი ისე კეთდება, რომ ის სერიოზული და სახალისო ერთდროულად რჩება.
ფილმი სწრაფი ტემპით მიდის, სცენარი კარგად დაწერილია და მთელი ხანი გაბედავ ღიმილი არ დაგტოვებს. თუ ადამიანი ისეთივე ენერგიას და ღრმა ზრუნვას გამოიჩენდა ერთმანეთის მიმართ, რამდენი უკეთესი ყოფილიყო ეს სამყარო. ნამდვილი სიამოვნება.
რაც ყველაზე მომწონს, ეს არის დეტალების სიმრავე, ხუმრობები და ღრმა კრიტიკა, რომელიც ფილმში ჩალაგებულია. ანდერსონი მხეთლად აკრიტიკებს კომერციალიზმს და პროდუქტის განთავსებას, ხოლო ამავე დროს ძაღლების პერსონიფიკაციის საშუალებით ადამიანის დამოკიდებულებას მათი შინაური ცხოველების მიმართ. ჩვეულებრივ ასეთი ფილმები მე არ მომწონს, მაგრამ აქ ყველაფერი ისე კეთდება, რომ ის სერიოზული და სახალისო ერთდროულად რჩება.
ფილმი სწრაფი ტემპით მიდის, სცენარი კარგად დაწერილია და მთელი ხანი გაბედავ ღიმილი არ დაგტოვებს. თუ ადამიანი ისეთივე ენერგიას და ღრმა ზრუნვას გამოიჩენდა ერთმანეთის მიმართ, რამდენი უკეთესი ყოფილიყო ეს სამყარო. ნამდვილი სიამოვნება.
კომენტარები 0