"დამშვიდობება" ფილმი ის ხელოვნური ხიბლით იწყება, რომელიც მხოლოდ ჭეშმარიტი ისტორიებს აქვთ. ნაი ნაი-ს ავადმყოფობა ოჯახის წინ დიდი გამოცდა აყენებს — ის არ იცის, რომ ტერმინალური კიბოა, ხოლო ოჯახი ხელოვნურ ქორწილს მოწყობს, რათა შორიდან მოსულმა ნათესავებმა უკანასკნელი წუთი გაატარონ მის გვერდით. ბილი, ამერიკაში გაზრდილი, ამ ტყუილს შორის დაკრთომილია — დასავლური ღირებულებები ერთ მხარეს, ოჯახის სიყვარული მეორე მხარეს.
ლულუ ვანგის მიერ ეს ფილმი ისე გაკეთებულია, რომ არც სენტიმენტალობა აღარ აღმატებს, არც მსჯელობა. კომედია და სიმწრილე ერთმანეთში ისე ერევა, რომ ხელოვნურ ქორწილის უხერხულობა, ოჯახის დინამიკა, ყველას მიერ შენარჩუნებული მოტყუება — ეს ყველაფერი ფილმის სულს აძლევს. კულტურული განსხვავებები აქ მხოლოდ ზედაპირი არ არის; ოჯახის შიგნითაც კი, ჩინელ ნათესავებს შორისაც, უთანხმოება არის.
ჟაო შუჟენი, როგორც ნაი ნაი, ისეთი თბილი და გულწრფელი აქტრობით მოდის, რომ თავად მოსახლეობა ეტყოდა, რომ ეს მართლა ბებია იყო. მისი თამაში ღირსეულია ყველაზე დიდი ჯილდოსი — სიმბოლოა სიმშვიდე, სიმტკიცე, სრული უცოდინარი იმ ფიქციის შესახებ, რომელიც მის ირგვლივ ხდება. ოჯახი მის გამო ამ ყველაფერს აკეთებს, და ის ფილმის გული ხდება.
მაგრამ აკვაფინა, რომელიც ბილის როლს ასრულებს, ამ ფილმის სუსტი წერტილი გახდა. ის ტყუილს ვერ ინახავს სახეზე — მის თვალებში მუდმივად ჩანს ის ტკივილი, რომელიც უნდა დაიმალოს. ნაი ნაი ისეთი მკრთალი ქალია, რომ ბილის მუდმივი ცრემლიანი გამოხატულება უნდა აღმეტოს. ეს ის ადგილია, სადაც პრემისა ხელიდან გამოვიდა.
მიუხედავად ამისა, ვანგმა თბილი და აზრიანი ფილმი შექმნა, რომელიც ოჯახის შესახებ ლაპარაკობს, სიყვარულის ტყუილების შესახებ, სიკვდილის წინაშე სხვადსხვა გზების შესახებ. ფილმი გვეუბნება, რომ სწორი პასუხი არ არსებობს, მხოლოდ ის პასუხი, რომელიც თავად ოჯახს სწორი ეჩვენება. ეს მოწიფული პერსპექტივაა, და ის ფილმის სიმტკიცეა.
ლულუ ვანგის მიერ ეს ფილმი ისე გაკეთებულია, რომ არც სენტიმენტალობა აღარ აღმატებს, არც მსჯელობა. კომედია და სიმწრილე ერთმანეთში ისე ერევა, რომ ხელოვნურ ქორწილის უხერხულობა, ოჯახის დინამიკა, ყველას მიერ შენარჩუნებული მოტყუება — ეს ყველაფერი ფილმის სულს აძლევს. კულტურული განსხვავებები აქ მხოლოდ ზედაპირი არ არის; ოჯახის შიგნითაც კი, ჩინელ ნათესავებს შორისაც, უთანხმოება არის.
ჟაო შუჟენი, როგორც ნაი ნაი, ისეთი თბილი და გულწრფელი აქტრობით მოდის, რომ თავად მოსახლეობა ეტყოდა, რომ ეს მართლა ბებია იყო. მისი თამაში ღირსეულია ყველაზე დიდი ჯილდოსი — სიმბოლოა სიმშვიდე, სიმტკიცე, სრული უცოდინარი იმ ფიქციის შესახებ, რომელიც მის ირგვლივ ხდება. ოჯახი მის გამო ამ ყველაფერს აკეთებს, და ის ფილმის გული ხდება.
მაგრამ აკვაფინა, რომელიც ბილის როლს ასრულებს, ამ ფილმის სუსტი წერტილი გახდა. ის ტყუილს ვერ ინახავს სახეზე — მის თვალებში მუდმივად ჩანს ის ტკივილი, რომელიც უნდა დაიმალოს. ნაი ნაი ისეთი მკრთალი ქალია, რომ ბილის მუდმივი ცრემლიანი გამოხატულება უნდა აღმეტოს. ეს ის ადგილია, სადაც პრემისა ხელიდან გამოვიდა.
მიუხედავად ამისა, ვანგმა თბილი და აზრიანი ფილმი შექმნა, რომელიც ოჯახის შესახებ ლაპარაკობს, სიყვარულის ტყუილების შესახებ, სიკვდილის წინაშე სხვადსხვა გზების შესახებ. ფილმი გვეუბნება, რომ სწორი პასუხი არ არსებობს, მხოლოდ ის პასუხი, რომელიც თავად ოჯახს სწორი ეჩვენება. ეს მოწიფული პერსპექტივაა, და ის ფილმის სიმტკიცეა.
კომენტარები 0