ორი ფილმად დაყოფილი ისტორია რისკიანი გადაწყვეტილებაა, რომელიც ხანდახან წარმატებით მთავრდება, ხანდახან კი სრულიად ჩავარდება. "ალქაჯი" ორ ნაწილად გაყოფის ამბავი თავიდან შერეული რეაქციებით შეხვდა — მართალი იყო თუ უბრალოდ ფულის გამომუშავების ხრიკი? მაგრამ ამ შემთხვევაში გადაწყვეტილება გამართლდა. პირველი ნაწილი ბროდვეის მიუზიკლის სიჩქარეს შეანელა და ხასიათებს უფრო ღრმად გამოავლინა, რაც ორიგინალ სცენაზე ხშირად ხელმოკლებული იყო.
მეორე ნაწილი პირველის ისეთი ბრწყინვალე არ არის, მაგრამ მაინც მოწესრიგებული, ღირსეული ფილმია. მუსიკალური ნომრები აღმოჩნდა შთამბეჭდი, აქტორები კი მშვენიერი. ეს ნაწილი მუქი და სერიოზული, ნაკლებად სასაცილო, რაც ბუნებრივია ისტორიის ამ ეტაპზე. გლინდა და ელფაბა ერთმანეთის წინააღმდეგ დგანან, ოზის ჯადოქარი და ბოროტი მადამ მორიბელი კი მათ ხელოვნურად ყოფენ. მხარდამჭერი პერსონაჟები — ელფაბას და, ნესა, ფიერო — ამჯერად უფრო სრულფასოვნად განვითარდნენ. დოროთი და მისი თანამშრომლებიც ბუნებრივად ჩაერთვნენ ამბავში.
ჯონ ჩუს ფილმი პირველი ნაწილის სიმაღლემდე არ აღწევს, მაგრამ ის, რაც ზოგმა უსაფუძვლოდ გაკრიტიკა, სულაც არ არის მცდელი. "ალქაჯი: ნაწილი 2" კვლავ ამტკიცებს, რომ ოზის ქვეყნის ისტორიები ყოველთვის გულს ხელმოკლებულს ტოვებს.
მეორე ნაწილი პირველის ისეთი ბრწყინვალე არ არის, მაგრამ მაინც მოწესრიგებული, ღირსეული ფილმია. მუსიკალური ნომრები აღმოჩნდა შთამბეჭდი, აქტორები კი მშვენიერი. ეს ნაწილი მუქი და სერიოზული, ნაკლებად სასაცილო, რაც ბუნებრივია ისტორიის ამ ეტაპზე. გლინდა და ელფაბა ერთმანეთის წინააღმდეგ დგანან, ოზის ჯადოქარი და ბოროტი მადამ მორიბელი კი მათ ხელოვნურად ყოფენ. მხარდამჭერი პერსონაჟები — ელფაბას და, ნესა, ფიერო — ამჯერად უფრო სრულფასოვნად განვითარდნენ. დოროთი და მისი თანამშრომლებიც ბუნებრივად ჩაერთვნენ ამბავში.
ჯონ ჩუს ფილმი პირველი ნაწილის სიმაღლემდე არ აღწევს, მაგრამ ის, რაც ზოგმა უსაფუძვლოდ გაკრიტიკა, სულაც არ არის მცდელი. "ალქაჯი: ნაწილი 2" კვლავ ამტკიცებს, რომ ოზის ქვეყნის ისტორიები ყოველთვის გულს ხელმოკლებულს ტოვებს.
კომენტარები 0