"იგი: კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება დერიში" არის ის სერიალი, რომელიც ნამდვილად იმსახურებს ყურებას. სტივენ კინგის სამყაროში ჩაძირვა 1962 წლის დერიში—ეს არის ის, რაც ჭეშმარიტი საშინელება ნიშნავს, არა მხოლოდ ეფექტები და ხმაური.
ფილმი ფოკუსირებს ქალაქის ჩვეულებრივ ადამიანებზე: დედებზე, პოლიციელებზე, ბავშვებზე, რომლებიც ზღვარზე დგანან. ეს არის ხალხური საშინელება სუფთა სახით—სული ღრმად დაზიანებული, ხმელი და მუქი. ჯოვან ადეპო როგორც ლერი ჰენლონი ნამდვილი ძალით თამაშობს, ხოლო სინთია ერივო მშობლიური ტერორის ღრმა გრძნობას გადმოსცემს. პენივაიზი აქ არ ჩვენებს თავს სპექტაკლად—უფრო მეტი ჩრდილი, უფრო მეტი შიში.
სერიალი ნელ-ნელა აშენებს ტენსიას: პირველი ეპიზოდები ჩამწყობი, შუაში კი ბნელი რამ ხდება. ფოტოგრაფია ძალიან კარგია—ცივი, თეთრი, მაგრამ წითელი ღვინის მსგავსი ფერი ჩნდება. თემები ღრმა: რასიზმი, უგულებელყოფა, თაობიდან თაობამდე გადაცემული ცოდვა.
ზოგიერთი ნაწილი ცოტა გრძელი ხდება, მაგრამ საბოლოო ეპიზოდი აფეთქდება. ეს არის კინგის რომანის ნამდვილი ადაპტაცია—მკრთალი, ტრაგიკული, შიშის სავსე. დერიში გიწვევს—მოდი, თუ გაბედი.
ფილმი ფოკუსირებს ქალაქის ჩვეულებრივ ადამიანებზე: დედებზე, პოლიციელებზე, ბავშვებზე, რომლებიც ზღვარზე დგანან. ეს არის ხალხური საშინელება სუფთა სახით—სული ღრმად დაზიანებული, ხმელი და მუქი. ჯოვან ადეპო როგორც ლერი ჰენლონი ნამდვილი ძალით თამაშობს, ხოლო სინთია ერივო მშობლიური ტერორის ღრმა გრძნობას გადმოსცემს. პენივაიზი აქ არ ჩვენებს თავს სპექტაკლად—უფრო მეტი ჩრდილი, უფრო მეტი შიში.
სერიალი ნელ-ნელა აშენებს ტენსიას: პირველი ეპიზოდები ჩამწყობი, შუაში კი ბნელი რამ ხდება. ფოტოგრაფია ძალიან კარგია—ცივი, თეთრი, მაგრამ წითელი ღვინის მსგავსი ფერი ჩნდება. თემები ღრმა: რასიზმი, უგულებელყოფა, თაობიდან თაობამდე გადაცემული ცოდვა.
ზოგიერთი ნაწილი ცოტა გრძელი ხდება, მაგრამ საბოლოო ეპიზოდი აფეთქდება. ეს არის კინგის რომანის ნამდვილი ადაპტაცია—მკრთალი, ტრაგიკული, შიშის სავსე. დერიში გიწვევს—მოდი, თუ გაბედი.
კომენტარები 0